Intro Soortenjager

Ik ben een soortenjager. Dat wil zeggen dat ik elke vissoort wil vangen. Het vangen van een nieuwe vissoort geeft mij immers een grotere kick dan het vangen van mijn duizendste brasem. Leg je zelf geen beperkingen op als je een soortenjager wil zijn. Bekijk elke stek als een mogelijkheid om een nieuwe soort te vangen. Een tiendoornige stekelbaars zit bijvoorbeeld immers in superondiep water vol plantengroei. Water waar elke normale visser hard voorbij loopt omdat er toch geen vis zou zitten... Leer je gewenste vissoort kennen. Hoe meer je weet hoe succesvoller je zult zijn. Waar kun je je soort vinden? Wat eet die soort? Wanneer is hij actief? Hoe kun je hem vangen? Je zult met tegenslag te maken krijgen. Je ziet al gauw een belangrijk detail over het hoofd waardoor je missie niet slaagt. Maar dat maakt de voldoening alleen maar groter als het je gelukt is om een soort toe te voegen aan je soortenlijst!

Posts tonen met het label pos. Alle posts tonen
Posts tonen met het label pos. Alle posts tonen

zaterdag 8 juni 2024

Soortenjagen in Zweden

Dit keer een bestemming gekozen waar het soortenjagen op een laag pitje gaat staan: Zweden. We gaan om lekker snoek te vangen. Gewoon aantallen vangen en wellicht ook nog ons PR aanscherpen. Op internet nageplozen dat juni een prima maand is. De paai van de witvis is dan net geweest en de vis is te vinden langs de oevers en bij de vegetatie. Het meer naast onze bungalow is Ivösjön. Het grootste meer van Skåne, de meest Zuidelijke provincie van Zweden. De vergunning is online verkrijgbaar: 

Fishing in Ivösjön, Levrasjön (ifiske.se)

Lekkerbekkend kijkend naar de visstand valt ons op dat een hoop soorten er "plentiful" zitten: onder meer ons hoofdtarget snoek maar ook vissoorten die we nog niet hebben kunnen afvinken: kwabaal (burbot) en kleine marene (vendace). We beseffen wel dat die laatste twee beter te vangen zijn als het kouder is. 


Dag 1. Onze reis naar Zweden per auto gaat vlotjes. Zelfs Hamburg weigerde ons een file voor te schotelen. We hadden zelfs nog even de tijd om vanaf de kant een poging de snoek te wagen. Wat vrijwel meteen opviel was dat vanaf de kant het heel erg moeilijk is om een plekje te vinden waar je lekker kunt gooien. De oevers zelf bestaan uit voornamelijk bos inclusief laaghangende takken en de waterplanten zijn rijkelijk aanwezig. Ook was het wel heel erg ondiep. Maar ondanks dat wisten we toch al een snoekje te verschalken op amper een uurtje netto vistijd. Vanaf de bellyboat kunnen we morgen makkelijker bij veelbelovende stekken komen. We hebben zin in onze allereerste keer met de bellyboat. Oefenen van te voren is er niet van gekomen...



Dag 2. Ivosjön is heel erg groot. Levrasjön van dezelfde visvereniging is iets beter te overzien en we denken meer kans te maken op het kleinere meer met de bellyboat. Het is even wennen om vooruit te komen en te draaien met dit vaartuig. Gelukkig voelt het wel stabiel aan. Je hebt geen moment het idee dat je kunt omkiepen. Waar je wel op moet letten: nooit met flippers aan vooruit proberen te lopen in het water. Heel beleefde mensen dat ze me niet hebben uitgelachen toen ik voorover kukelde. Het speldaas was ruim aanwezig dus de paai was al geweest. Ondanks een hoop veelbelovende stekken: geen roofvis gezien. We realiseren ons dat het prachtige zomerse weer dat al vele weken hier huis heeft gehouden onze kansen op snoek heeft verpest. Ze liggen diep waar wij ze niet gaan vinden zonder fishfinder. Ook de kansen op kwabaal en kleine marene zijn nu nul.


Dag 3. In een hengelsportzaak kregen we de tip om de Westkust te kiezen als zoutwater stek. De nauwe doorgang in het Kattengat met Denemarken aan de overkant zorgt voor stroming in het water. Heel erg vriendelijk voor vissers zijn ze hier niet vinden wij. Bijna elke pier of haven is verboden om te vissen... Het haventje waar het wel mocht leverde met pijn en moeite twee botten en één zwarte grondel op. Het natuurschoon compenseert de moeizame start qua vissen goed.



Dag 4. We besluiten een ander water te bevissen: de Helge å. Een laaglandrivier waar het niet erg dat het zomer is. Gewoon lekker op witvis. We hebben zelfs kans op een nieuwe soort: de brasemblei (zope). De vis had er zin in want we hadden er samen ruim tweehonderd gevangen. Helaas geen brasemblei gezien.



Dag 5. Ivösjön deel drie. Ondanks we weinig vertrouwen hadden om iets te vangen met de kano erop uitgegaan. En ook nu ondanks vele meters plantenbedden afvissen geen actie. Ze liggen er gewoon niet. Een ingecalculeerde teleurstelling dus en de omgeving maakt weer een hoop goed. De paella van Manolo was subliem!


Dag 6. Rögle dammar. Een vijver waar we met de methodfeeder aan de slag kunnen. Kans op karper en gigantische brasem. Om het kort te houden: zoveel kreeft vangen als hier lukt je nergens. Wat een ongelooflijke plaag is het hier. Tientallen hebben we er gevangen en nog was het gros mis of los. We hadden niets bij om deze krengen te omzeilen dus hebben het kort gehouden. Aan de kust op de weg terug nog blonde grondel gezien. Helaas is ook die ons niet gelukt. Het beestje op de foto is toch echt met een bakje gevangen en niet met de hengel. Al met al genoten van het Zweedse landschap en het gezelschap. Ook al zat het tegen met vissen de herinneringen zijn toch positief.






























woensdag 25 april 2018

Soortenjagen in Finland

Afgelopen weekend zomerse temperaturen in Nederland. Het thuisfront stuurde dan ook regelmatig foto's van zwemmende kinderen in een zwembadje buiten in de groene en bloeiende tuin. Ook de barbecue was afgestoft. Juist dat weekend kozen Manolo en ik uit om naar Finland te gaan om wat visjes te pesten. Vanuit het vliegtuig zagen we bevroren meren en dorre vlaktes omdat het gras maandenlang was bedolven onder lagen sneeuw. De volop aanwezige berken waren nog volledig kaal. Collega soortenjagers Jani en Jarno fungeerden als chauffeur en gids om aan wat nieuwe soorten te geraken. Een weekvergunning is online verkrijgbaar en die hadden we dan ook al braaf in Nederland uitgeprint. Google "fishing licence online Finland" en het komt helemaal goed. Prettig dat er ook een Engelse versie is want de Finse taal is totaal onbegrijpelijk op het woordje "sauna" na dan.

Berken en naaldbomen: meer boomsoorten hoef je niet te kennen hier.
Dag 1: Tijdens het autoritje naar de eerste stek zagen we al meer herten vrij rondlopen dan in Nederland alle jaren opgeteld. Na een stevige wandeling door de bossen kwamen we aan bij de stek waar we grote marene hoopten te vangen. De methode was verrassend simpel. Een hengel met een schuifloodje en een worm als aas. Of het echt waar is weten we niet maar de Finnen zeggen dat je een biertje moet drinken bij deze visserij en we pasten ons moeiteloos aan bij deze traditie. Om een lang verhaal kort te maken: onze gastheren gunden ons alle aanbeten en dat was precies voldoende om twee grote marenes te vangen netjes verdeeld over de twee Nederlandse vissers.

Stek 1
Grote marene

Happy

Zeer smakelijke soort!
De grote marene heeft een geweldige smaak en ik durf gerust te stellen dat hij kan tippen aan de smaak van een zeetong! Bij het opruimen van de hengels draaide ik nog een vette pos binnen. De kou viel ons gelukkig mee vandaag. Een geslaagde eerste visdag dus!

PR pos
Dag 2: Vandaag waren de targets Baltische haring (ondersoort haring), spiering, puitaal en vierhoorndonderpad. Vanaf een steiger konden we vissen op water dat tientallen meters diep was. De wind was venijnig kil en hard en op de één of andere manier slaagde Manolo erin elke keer in de golf te zitten die over de steiger zwiepte. En dat is inderdaad zo koud als het klinkt. De zon deed zijn best en warmde het steigerhout lekker op dus voor mij viel de schade mee omdat ik droog bleef. Het aantal beten was zeer schaars maar uiteindelijk kwamen alle vier de gewenste soorten boven water. Geen enkele soort was overvloedig aanwezig dus het was echt sprokkelen. Manolo en ik hadden de spiering en puitaal binnen. Van de Baltische haring, waar je normaal binnen een kwartier een emmer vol van hebt, lieten er zich slechts enkele foppen door de Finse vissers. Jani wist als enige de vierhoorndonderpad te strikken en dat was meteen een hele vette van 26cm!

Stek 2
Driedoornige stekelbaars

Puitaal

Spiering

Vierhoorndonderpad
Jarno bewees zijn kookkunsten in de buitenlucht door ons heerlijke hamburgers en hot-dogs voor te schotelen die op zo'n dag meer dan nodig waren om de verloren calorieën aan te vullen.

Dag 3: Met name de gister gevangen spiering werd vandaag gebruikt op de rivier om kwabaal te vangen. Het was weer kouder geworden en er was ook nog veel bewolking. Prima kwabaal weer zei de gastheer en we hadden er vertrouwen in dat het goed zou komen. Ook omdat het hier geen punt was dat we in totaal met negen hengels aan het vissen waren. 

Stek 3
Helaas werkte ons target niet mee. Ook de andere soorten lieten het afweten. Manolo wist nog twee vette kopvoorns te vangen wat nog enigszins troost gaf. De rivier was puur smeltwater om een idee te krijgen hoe fris de omstandigheden waren.

Kopvoorn
Dag 4: Dit was de sessie om te herkansen op Baltische haring en vierhoorndonderpad. En weer kelderde de temperatuur. Gevoelsmatig was mijn vet verbruikt om me warm te houden. Dit resulteerde ook in steeds meer klungelen. Gelukkig deed Manolo vrolijk mee. Het aantal beten per uur was al niet hoog de afgelopen dagen maar deze dag spande de kroon met één hele aanbeet die voor Jani was. Arenden genoeg op deze plek overigens, maar ze kwamen niet dichterbij om een goede foto ervan te kunnen maken.

Stek 4

Vogelnestjes maken. Niet de enige die dag...

Nooit wollen handschoenen gebruiken bij het vissen

Gastheer Jani
Al met al zijn we heel erg blij met de nieuwe soorten. Gezien de omstandigheden hadden we gemakkelijk met niks naar huis kunnen gaan als we niet zulke goede en genereuze gidsen hadden gehad. Het eten en de biertjes waren voortreffelijk. De gastvrijheid van Jani en Heidi was hartverwarmend. De gemeenschappelijke humor heeft ons goed door de visloze uren geloodst. Nog een oprecht dankjewel!

vrijdag 8 mei 2015

Op zoek naar pos

Op zoek naar pos? Zoveel soorten en die heb je nog niet? Ik heb hem eerder gevangen. Alleen heb ik nog geen foto ervan omdat ik nooit de moeite heb genomen om hem te fotograferen. Het is best een mooi visje en de wens om op hem op de foto te krijgen werd steeds sterker. Vismaat Manolo had hem nog helemaal niet dus vele plannen werden gesmeed om pos te vangen. Mijn laatste pos dateerde van 2007. Acht jaren daarna nul possen... Ook niet op de plekken waar vroeger altijd wel eentje te vangen was. De Zuid-Willemsvaart en Kanaal Wessem-Nederweert waren prima stekken voor dit beest. Waren. Vele pogingen liepen op niks uit. Super helder water plus een invasie van exotische grondels hebben van de pos een zeldzaamheid gemaakt op mijn thuiswateren.

In een helder moment bedacht ik me dat ik tijdens mijn (onberispelijke) studententijd pos had gevangen in een vijver bij Strijthagen. Zouden ze er nog zitten? Vis nummer twee was de pos voor Manolo. Ik volgde zijn voorbeeld een uur later. Mission accomplished! Bovendien weer sinds lange tijd een fatsoenlijke blankvoorn gevangen.

Pos

Fatsoenlijke blankvoorn