Intro Soortenjager

Ik ben een soortenjager. Dat wil zeggen dat ik elke vissoort wil vangen. Het vangen van een nieuwe vissoort geeft mij immers een grotere kick dan het vangen van mijn duizendste brasem. Leg je zelf geen beperkingen op als je een soortenjager wil zijn. Bekijk elke stek als een mogelijkheid om een nieuwe soort te vangen. Een tiendoornige stekelbaars zit bijvoorbeeld immers in superondiep water vol plantengroei. Water waar elke normale visser hard voorbij loopt omdat er toch geen vis zou zitten... Leer je gewenste vissoort kennen. Hoe meer je weet hoe succesvoller je zult zijn. Waar kun je je soort vinden? Wat eet die soort? Wanneer is hij actief? Hoe kun je hem vangen? Je zult met tegenslag te maken krijgen. Je ziet al gauw een belangrijk detail over het hoofd waardoor je missie niet slaagt. Maar dat maakt de voldoening alleen maar groter als het je gelukt is om een soort toe te voegen aan je soortenlijst!

Posts tonen met het label witte steur. Alle posts tonen
Posts tonen met het label witte steur. Alle posts tonen

donderdag 3 augustus 2023

Kanaliseren

Met vismaat Manolo en drie kinderen naar Lelystad op de catfish vijver. De kanaalmeerval zou een nieuwe soort zijn voor ons. Moeilijkste van deze dag zou het kanaliseren van de energie van de drie bengeltjes worden. Dat de stek wel degelijk uitmaakt op een relatief kleine vijver hebben we ook vandaag weer mogen ervaren. Met vijf hengels maar 1 vals gehaakte steur vangen zegt genoeg op een fiks aantal uren. In de tussentijd zagen we medewerkers van Tom´s Creek kleine visjes vangen met een bamboehengel in de vijver ernaast. Om de tijd een beetje om te krijgen de jongens daar ook mee laten spelen. En als ze geen hengel vasthadden, het gros van de tijd dus, konden ze hun energie goed kwijt in rondrennen.

Knolletje

Toen een medevisser naar huis ging gaf hij ons zijn overgebleven pellets en dode aasvisjes plus het advies om zijn stek te proberen. We kunnen deze meneer hartelijk danken voor het geslaagd maken van onze dag. Vanaf dat moment was het wel spannend om naar onze dobbers te kijken. In no time had ik de gewenste kanaalmeerval te pakken. En Manolo wist behoorlijk wat vette steuren binnen te slepen. 

Witte steur

Kanaalmeerval

Dicht tegen de kant vingen we mini meervallen. Geinige beesten om te zien. 

Ook grote vis begint klein

Dan breekt het laatste uurtje aan. Een forse dril volgt voor mij. Ging eigenlijk uit van een steur. Om dan toch nog even een meter plus Europese meerval te vangen is een heerlijk gevoel.  

Eerste meter plus meerval

Dan doet Manolo het laatste dode aasvisje eraan. Die was al gebruikt en daarna in het zuur gelegd van de pot haring om hem weer wat op te peppen. De dril die daarna volgde duurde dusdanig lang dat we eigenlijk al wisten dat dit de vis van de dag was qua grootte. Na hem wonderbaarlijk succesvol geschept te hebben in het te kleine schepnetje bleek deze Europese meerval behoorlijk richting de anderhalve meter te gaan. De kindjes vonden het maar wat gaaf om deze mee vast te houden.

Gigant



dinsdag 23 juni 2020

Van hunebedden naar Lelystad

Om een kansje te maken op iets nieuws gingen we voor het eerst in de zomer vissen bij Tom's Creek. We hoopten stiekem op een nieuwe soort steur maar we wisten ook al te goed dat daar teveel op hopen zwaar teleurstellend kan uitpakken. Gewoon lekker vissen was dus het devies. En dan zagen we wel wat geschept kon worden.

We hadden meteen beet van Europese meerval die hier ook gewoon bijt midden op een hete en zonnige dag. We hadden de ervaring dat voeren op een vroege lentedag of een late herfstdag soms contraproductief werkt maar vandaag begon het juist te lopen toen we gingen voeren. Je zult lang niet alle beten raak slaan. Missers en lossers genoeg vandaag. We durfden het niet aan om dit te turven. In de zomer is de vis een stuk krachtiger. Het materiaal werd zeer stevig getest. Hengel, molen, lijn en haak hadden veel te verduren.

Meteen meerval

Siberische steur

Manolo was de eerste die een nieuwe soort mocht noteren: 150cm witte steur. Zijn dag kon al niet meer stuk. Mijn dag werd later helemaal goed gemaakt door een spitssnuitsteur. In principe de lastigste van de acht soorten steur hier. Superblij dat ik deze kan afvinken. Mooi beest om te zien maar vergeleken met de andere soorten een anorexia lijder. Qua dril heb je weinig van hem te vrezen. Wat dat betreft heb je meer spiertraining aan een witte steur. De overtreffende trap daarvan was de beluga die ik later eraan kreeg. Dit monsterlijke zwaargewicht trok de karperstok hoepeltje krom. De slip bleef maar gieren. Met een rode kop van de inspanning/hitte/zonnebrand kon ik een hele tijd later poseren met de kolos: 151cm. Na deze dril was de lijn total loss... En wij lichamelijk eigenlijk ook op het einde van de dag...

Witte steur Manolo

Spitssnuitsteur

Skinny

Witte steur

Beluga