Intro Soortenjager

Ik ben een soortenjager. Dat wil zeggen dat ik elke vissoort wil vangen. Het vangen van een nieuwe vissoort geeft mij immers een grotere kick dan het vangen van mijn duizendste brasem. Leg je zelf geen beperkingen op als je soortenjager wilt zijn. Bekijk elke stek als een mogelijkheid om een nieuwe soort te vangen. Een tiendoornige stekelbaars zit bijvoorbeeld immers in superondiep water vol plantengroei. Water waar elke normale visser hard voorbij loopt omdat er toch geen vis zou zitten... Leer je gewenste vissoort kennen. Hoe meer je weet hoe succesvoller je zult zijn. Waar kun je je soort vinden? Wat eet die soort? Wanneer is hij actief? Hoe kun je hem vangen? Je zult met tegenslag te maken krijgen. Je ziet al gauw een belangrijk detail over het hoofd waardoor je missie niet slaagt. Maar dat maakt de voldoening alleen maar groter als het je gelukt is om een soort toe te voegen aan je soortenlijst!

zaterdag 14 juli 2018

De eerste keer

Een warme zomerdag. Mijn zoontjes waren behoorlijk inactief. Op de vraag "Wandelen in de koele bossen?" keken ze bedenkelijk. Het moest vooral niet te actief zijn blijkbaar. Op de vraag "Willen jullie vissen?" was de respons stukken beter. Ze zijn nog steeds klein maar ze hebben al wat zwemlessen achter de rug en de watertemperatuur is comfortabel mocht er toch eentje in vallen. De eerste keer dat ze zelf een hengel gaan vasthouden. Twee ultralichte vaste stokjes van drie meter lang vasthouden moest wel lukken. Hulp genoeg in de buurt in de vorm van papa, mama, opa en oma en gaan maar!

De één let wat beter op de dobber dan de ander...
De actie moet vooral niet te lang uitblijven want dan verliezen ze de interesse. Gelukkig werkte de kleine vis perfect mee. Binnen enkele minuten konden beide heren poseren met hun allereerste visjes: zwartbekgrondels. 
Zijn eerste!



Zijn eerste niet veel later dan zijn broertje!
Blij met zijn baarsje
Het visje zijn vrijheid weer teruggeven
Opa laat zien hoe je grote moet vangen





donderdag 5 juli 2018

Vlagzalm maar niet heus

Weer drie uurtjes tot mijn beschikking. We blijven het gewoon proberen op die vlagzalm. Dit keer het schepnet wel mee. Die kon ik al vrijwel meteen gebruiken om een vette kopvoorn te landen. Het water staat door de langdurige droogte abnormaal laag. Zo laag zelfs dat ik stukken beek kan verkennen waar ik normaal niet eens kan komen zonder waadpak.

Dagen zijn wel eens slechter begonnen
Op een gegeven moment ben ik de feeder aan het voorzien van nieuw aas. Dan merk ik dat het vaste stokje weg wordt getrokken richting het water. Dat moet een mooie zijn en ik kan de hengel nog net op tijd grijpen. De verbazing is redelijk groot als blijkt dat een jonge barbeel de dader was. Het zegt ook wel iets over de power die deze soort heeft.

Vinnig beestje

Gestippelde alver
Beet genoeg gehad vandaag bij schitterend weer. Toch maar niet te lang treuren over de vlagzalm die zich weer niet liet zien. Heb ik alleen mezelf mee. Gewoon blijven gaan. De volhouder wint!

woensdag 13 juni 2018

Zonder schepnet vissen

Een beekje in Limburg bevat vlagzalm. Er zijn in Limburg nog maar weinig soorten die ik nog niet heb gevangen maar deze soort weet mij prima te omzeilen ondanks prima tips van collega soortenjagers die hem wel al gevangen hebben. Marcel wist zelfs vier stuks te vangen op de stek die ik hem had aanbevolen voor een hoop soorten die hij toen nog niet had. Vlagzalm zou kunnen maar lijkt me sterk zei ik nog tegen hem. Enfin. Vandaag de zoveelste poging.

Om de één of andere reden vergeet ik altijd iets als ik dit beekje bezoek om te gaan vissen. Dan kun je denken aan het vergeten van de molens, de onthaakmat of een bepaald aas. En vandaag dus het schepnet. Ik heb amper drie uurtjes tot mijn beschikking dus terugrijden om het ding alsnog te halen zag ik niet zitten.

Het water is helder en de vis is niet gek. Met name de grotere vissen waarderen het niet als ik het water afspeur naar leuke vangsten. Op een stuk tussen twee bomen zie ik regelmatig mooie kopvoorns weg schieten. Zonder schepnet is hier vragen om problemen als je een grote vis eraan krijgt door de steile en hoge oevers. Ach ja. Eerst maar eens één zien te haken en dan zien we wel weer toch? De feeder buigt braaf een beetje naar links met de stroomrichting mee na de inworp. Ik zelf ga een flink stuk achteruit zodat de vis me niet meer kan zien. Na een poos valt de feedertop slap. Dat zou wel eens beet kunnen zijn dacht ik. Dat vermoeden werd al helemaal bevestigd toen de feedertop ineens naar rechts tegen de stroming in krom trok.

Ik pak de hengel en ik voel goede weerstand. Een mooie vis dus. Oké nu dus iets bedenken hoe ik hem eruit ga krijgen. Tillen is gegarandeerd lijnbreuk met dit formaat. Inmiddels had ik al kunnen zien dat het een mooie kopvoorn was. Ter hoogte van de linkerboom laat ik me naar beneden glijden. De boom zou me tegen moeten houden terwijl ik naar beneden glij. Dat doet ie gelukkig ook. Hier zit ik laag genoeg om de vis met de handen te pakken. Nu moet ik terug zien te komen. Dat ging gemakkelijker dan ik dacht en tevreden neem ik een foto van de vangst van de dag.

Kopvoorn

Op de foto ziet het altijd minder erg uit dan in het echt.



woensdag 25 april 2018

Soortenjagen in Finland

Afgelopen weekend zomerse temperaturen in Nederland. Het thuisfront stuurde dan ook regelmatig foto's van zwemmende kinderen in een zwembadje buiten in de groene en bloeiende tuin. Ook de barbecue was afgestoft. Juist dat weekend kozen Manolo en ik uit om naar Finland te gaan om wat visjes te pesten. Vanuit het vliegtuig zagen we bevroren meren en dorre vlaktes omdat het gras maandenlang was bedolven onder lagen sneeuw. De volop aanwezige berken waren nog volledig kaal. Collega soortenjagers Jani en Jarno fungeerden als chauffeur en gids om aan wat nieuwe soorten te geraken. Een weekvergunning is online verkrijgbaar en die hadden we dan ook al braaf in Nederland uitgeprint. Google "fishing licence online Finland" en het komt helemaal goed. Prettig dat er ook een Engelse versie is want de Finse taal is totaal onbegrijpelijk op het woordje "sauna" na dan.

Berken en naaldbomen: meer boomsoorten hoef je niet te kennen hier.
Dag 1: Tijdens het autoritje naar de eerste stek zagen we al meer herten vrij rondlopen dan in Nederland alle jaren opgeteld. Na een stevige wandeling door de bossen kwamen we aan bij de stek waar we grote marene hoopten te vangen. De methode was verrassend simpel. Een hengel met een schuifloodje en een worm als aas. Of het echt waar is weten we niet maar de Finnen zeggen dat je een biertje moet drinken bij deze visserij en we pasten ons moeiteloos aan bij deze traditie. Om een lang verhaal kort te maken: onze gastheren gunden ons alle aanbeten en dat was precies voldoende om twee grote marenes te vangen netjes verdeeld over de twee Nederlandse vissers.

Stek 1
Grote marene

Happy

Zeer smakelijke soort!
De grote marene heeft een geweldige smaak en ik durf gerust te stellen dat hij kan tippen aan de smaak van een zeetong! Bij het opruimen van de hengels draaide ik nog een vette pos binnen. De kou viel ons gelukkig mee vandaag. Een geslaagde eerste visdag dus!

PR pos
Dag 2: Vandaag waren de targets Baltische haring, spiering, puitaal en vierhoorndonderpad. Vanaf een steiger konden we vissen op water dat tientallen meters diep was. De wind was venijnig kil en hard en op de één of andere manier slaagde Manolo erin elke keer in de golf te zitten die over de steiger zwiepte. En dat is inderdaad zo koud als het klinkt. De zon deed zijn best en warmde het steigerhout lekker op dus voor mij viel de schade mee omdat ik droog bleef. Het aantal beten was zeer schaars maar uiteindelijk kwamen alle vier de gewenste soorten boven water. Geen enkele soort was overvloedig aanwezig dus het was echt sprokkelen. Manolo en ik hadden de spiering en puitaal binnen. Van de Baltische haring, waar je normaal binnen een kwartier een emmer vol van hebt, lieten er zich slechts enkele foppen door de Finse vissers. Jani wist als enige de vierhoorndonderpad te strikken en dat was meteen een hele vette van 26cm!

Stek 2
Driedoornige stekelbaars

Puitaal

Spiering

Vierhoorndonderpad
Jarno bewees zijn kookkunsten in de buitenlucht door ons heerlijke hamburgers en hot-dogs voor te schotelen die op zo'n dag meer dan nodig waren om de verloren calorieën aan te vullen.

Dag 3: Met name de gister gevangen spiering werd vandaag gebruikt op de rivier om kwabaal te vangen. Het was weer kouder geworden en er was ook nog veel bewolking. Prima kwabaal weer zei de gastheer en we hadden er vertrouwen in dat het goed zou komen. Ook omdat het hier geen punt was dat we in totaal met negen hengels aan het vissen waren. 

Stek 3
Helaas werkte ons target niet mee. Ook de andere soorten lieten het afweten. Manolo wist nog twee vette kopvoorns te vangen wat nog enigszins troost gaf. De rivier was puur smeltwater om een idee te krijgen hoe fris de omstandigheden waren.

Kopvoorn
Dag 4: Dit was de sessie om te herkansen op Baltische haring en vierhoorndonderpad. En weer kelderde de temperatuur. Gevoelsmatig was mijn vet verbruikt om me warm te houden. Dit resulteerde ook in steeds meer klungelen. Gelukkig deed Manolo vrolijk mee. Het aantal beten per uur was al niet hoog de afgelopen dagen maar deze dag spande de kroon met één hele aanbeet die voor Jani was. Arenden genoeg op deze plek overigens, maar ze kwamen niet dichterbij om een goede foto ervan te kunnen maken.

Stek 4

Vogelnestjes maken. Niet de enige die dag...

Nooit wollen handschoenen gebruiken bij het vissen

Gastheer Jani
Al met al zijn we heel erg blij met de nieuwe soorten. Gezien de omstandigheden hadden we gemakkelijk met niks naar huis kunnen gaan als we niet zulke goede en genereuze gidsen hadden gehad. Het eten en de biertjes waren voortreffelijk. De gastvrijheid van Jani en Heidi was hartverwarmend. De gemeenschappelijke humor heeft ons goed door de visloze uren geloodst. Nog een oprecht dankjewel!

woensdag 1 november 2017

Tinca tinca

Het is alweer november. Niet mijn favoriete maand. Als je vertrekt naar je werk is het donker. Kom je terug van je werk is het donker. Lange donkere nachten zodat het viswater blijft afkoelen. Een hoop van onze vinnige vrienden worden traag en lui, met als gevolg gesloten bekken. Zeelt is daar een goed voorbeeld van. Ik heb er ooit drie weten te foppen in de winterslaap. Mooi verdeeld over de maanden december, januari en februari. Bij toeval ontdekt op een stek waar hengelen nu niet meer mag. Een diepe beschutte stek waar het waterige winterzonnetje de boel net een fractie meer opwarmt. Dus als je een plek kunt vinden waar de zeelt overwintert is de kans niet nul om hem te vangen. Nu is november nog de enige maand zonder zeelt voor mij. Aangezien de kinderen tegenwoordig de juffrouw op school mogen entertainen en mijn vrouw moest werken had ik drie uurtjes tot mijn beschikking.

De verwachtingen waren niet hoog. Het water was al koud en al het leven in de oeverzone was verdwenen. Drie uur is ook niet heel veel om af te dwingen. Van de andere kant heeft voeren om de vis te lokken niet veel zin. Je moet nu letterlijk op de plek gooien waar de vis overwintert. Dat ging me erg goed af blijkbaar want binnen een half uur had ik mijn allereerste november zeelt ooit te pakken! Een diepe plek waar de zon een groot gedeelte van de dag op schijnt mits er geen wolken zijn natuurlijk.

Zeelt in november
Het zonnetje deed zijn best en het was aangenaam zitten met de winterjas aan. Erg wild was het niet. Was ook niet de verwachting. Was zelfs al tevreden met die ene vis. Alles daarna zou bonus zijn. De bonus zeelt volgde twee uur later.

Weer eentje weten te foppen
Een andere bonus was een ijsvogel die stil bleef zitten in mijn buurt. Normaal zie ik alleen de blauwe schicht. Helaas geen mooie foto kunnen maken. Een Samsung combineert slecht met een telelens. Tevreden pak ik in. Een maaltje pannenkoeken gaat er wel in na zo'n ochtendje. Wat een toeval dat die twee kleine boeven van me dat ook lusten.

zondag 24 september 2017

Soortenjagen in Cobh

Een spontaan ingelast lang weekend Ierland geboekt met vrouwlief. Aangezien we graag ook veel van Ierland zelf willen zien is het vissen beperkt tot enkele uurtjes vanaf de kant. Dit zou genoeg moeten zijn om wat nieuwe soorten te scoren.

Cobh
Light Rock Fishing aan de diepwaterkade van Cobh leverde Brenda haar eerste Ierse vis op: horsmakreel. Niet veel later volgde mijn eerste Ierse vis: een kleine pollak en dat is gelijk een nieuwe soort voor mij: een lekker begin zo.
LRF
Eerste Ierse vis
We hebben goed beet en ik ben blij met nieuwe soort nummer 2: kliplipvis! In de tussentijd vangt Brenda zich scheel aan dwergbolk. Ook een soort die ik graag zou willen toevoegen aan mijn lijstje.

Kliplipvis
Ik vang nog zwarte grondels, horsmakrelen en diverse pollakken. Brenda sprak bemoedigend dat het me heus wel ging lukken die dwergbolk. Gelukkig kreeg ze gelijk.
Zwarte grondel
Horsmakreel
Pollak

Dwergbolk
Op een ondiep stuk met zandbodem verderop wist ik mijn eerste dikkopjes te strikken. In totaal zes soorten gevangen waarvan vier nieuwe! Een goed excuus om wat Murphy's naar binnen te gooien.

Dikkopje
Ook in een topland als Ierland vang je de grote vis niet zomaar. De zware hengel beaasd met makreel leverde me helemaal niets op. Zelfs op een boot kan het tegenvallen zo bleek toen een hoop mannen zwaar teleurgesteld aan land kwamen.

zondag 10 september 2017

Blauwalg

"Heb je dat bord niet gezien? "


Was net koud aan het vissen toen ik deze vraag kreeg. Persoonlijk heb ik liever dat als men dan toch iets vraagt als ik aan het vissen ben dat het over het vissen  zelf gaat. Maar goed, ja dat bord heb ik gezien en ik trok een gedesinteresseerde blik die in mijn studententijd prima werkte. Mijn studententijd is alweer erg lang geleden en er zat blijkbaar wat sleet op die blik. Dus de man ging door met vragen.

"Er zit hier blauwalg. Weet je wel wat dat is?"

Ik antwoordde dat het allemaal niet zo erg was. Stug viste ik door want het was beslist niet mijn bedoeling dat ie dacht dat ik zou gaan stoppen. Zelfs mijn ongeschoren aanblik schrok hem niet af.

"Er gaan vogels aan dood!"

Rustig zei ik dat ik gelukkig geen vogel was. En ik wist best wat blauwalg was. Een bacterie die toxinen produceert die irriterend werken op de slijmvliezen.  Dus als ik niks in mijn ogen zou wrijven of een slok water binnen zou krijgen dan zou er niets aan de hand zijn.

"Sommige mensen menen ook overal verstand van te hebben."

"Tja ik werk op een microbiologisch laboratorium. Daar komen we zo nu en dan wel eens een bacterie tegen. Blauwalg trouwens nooit. Ik heb het helaas wel in mijn aquarium zitten. Gelukkig is mijn huis niet preventief platgebrand om verdere verspreiding te voorkomen."

"Ik heb hoogst persoonlijk voor de bordjes gezorgd."

Ik bedankte hem voor de waarschuwing en zei voor alle zekerheid erbij dat ik mijn reet ermee af veeg.

Hij taaide af. Nog lekker gevangen met de spinner in twee uurtjes tijd. Onbedoeld maakte deze man er een onvergetelijke dag van. Het zijn niet alleen de vissen wat een visdag memorabel maken.

Het eerste snoekje van de dag

Rivierkreeft

Deze snoek had geen last van de blauwalg

Tandjes