De eerste keer

Een warme zomerdag. Mijn zoontjes waren behoorlijk inactief. Op de vraag "Wandelen in de koele bossen?" keken ze bedenkelijk. Het moest vooral niet te actief zijn blijkbaar. Op de vraag "Willen jullie vissen?" was de respons stukken beter. Ze zijn nog steeds klein maar ze hebben al wat zwemlessen achter de rug en de watertemperatuur is comfortabel mocht er toch eentje in vallen. De eerste keer dat ze zelf een hengel gaan vasthouden. Twee ultralichte vaste stokjes van drie meter lang vasthouden moest wel lukken. Hulp genoeg in de buurt in de vorm van papa, mama, opa en oma en gaan maar!

De één let wat beter op de dobber dan de ander...

De actie moet vooral niet te lang uitblijven want dan verliezen ze de interesse. Gelukkig werkte de kleine vis perfect mee. Binnen enkele minuten konden beide heren poseren met hun allereerste visjes: zwartbekgrondels. 

Zijn eerste!

Zijn eerste niet veel later dan zijn broertje!

Blij met zijn baarsje

Het visje zijn vrijheid weer teruggeven

Opa laat zien hoe je grote moet vangen

Ravotten op de steiger

Een zomerse dag. Een prima gelegenheid voor schoonvader Peter die zijn gloednieuwe feeder graag voor het eerst krom wil zien gaan. Het plan was de Eijsder Beemden. Er was echter een of ander evenement dat de toegang blokkeerde. Plan B was de Geusselt.

Sky blue

Tot mijn verbazing bijna geen enkele visser te zien ook al arriveerden we midden op de dag. We hadden de steiger voor ons alleen. De kinderen waren ook mee. Lekker rondrennen op de planken. Af en toe wat dingen in het water gooien. Mijn hoop op zeelt was al bijna nul.

Genieten

Toch presteerde Peter het om in goed een uur drie zeelten achter elkaar te vangen. Wat een fantastische start! De grootste van de kinderen had zelfs een beetje angst voor de joekels wat opa ving. Kleintjes vond ie wel oké. De kleinste van de kinderen vond juist de grote vissen het leukste. Gelukkig, toch nog 1 kind dat normaal is.

Bang voor een zeelt

Met de vaste stok werd van alles gevangen: blankvoorn, ruisvoorn, vetje, kolblei, brasem en zwartbekgrondel. Toch hoopte ik nog op een mooie vis voor mijzelf. Die kwam er ook omdat Peter me de aanbeet gunde op zijn feeder. De andere twee feeders bleven visloos. Heerlijk dagje geworden, ook omdat er geen kinderen in het water zijn gevallen en alle hengels hebben het overleefd.

De Afrikaan

Een simpele missie: een Afrikaanse meerval vangen in een forellenvijver. Deze soort bijt prima tijdens zomer weer in tegenstelling tot forel. Kieskeurig is het beest ook niet. Diverse sites stellen dat een tros wormen, een visje, pellets of wat vlees prima is om deze veelvraat te verschalken. Ze zwemmen graag dicht bij de oever. En echt actief vissen is ook niet nodig dus dichtbij ingooien en vangen maar.

Helaas viel dat tegen. Met drie man waren we wel erg lang aan het wachten op een echte beet. In het begin dachten we nog dat de meervallen heel geniepig aan het knabbelen waren aan onze aasjes. De dobber bewoog wel maar niet erg overtuigend. Zou het dan toch kleine vis zijn?

Een echte soortenjager heeft altijd iets bij om klein grut te verschalken. Dus ik ging aan de slag met een vast stokje en een minimade om te kijken wat er lag te knabbelen. Talloze blauwbandjes en vetjes werden gevangen. Omdat we nog steeds geen beet hadden van meerval gebruikte ik het vaste stokje om de tijd door te komen.

Blauwband

Plotseling veel weerstand na weer een beet met het vaste stokje. Ik dacht nog heel even dat ik vast zat aan de bodem maar voelde al gauw dat er iets groot aan mijn haakje maat 16 hing. Een veel te spannende dril liep goed af en een Afrikaanse meerval van 62cm was de buit!

Afrikaanse meerval

Ongelooflijk gewoon. Het grove aas dat voor de meerval bedoeld was werd met rust gelaten en een made van nog geen halve centimeter werd wel gepakt. Sterker nog: een uurtje later kreeg ik weer een meerval aan het vaste stokje. Nu liep de dril wel af zoals te verwachten is: in het voordeel van de vis! Ik ga daarom ook niemand adviseren om zo licht te vissen op deze oersterke beesten. Want sterk zijn ze en uithoudingsvermogen hebben ze ook. En ze zijn vreselijk glad. Poseren voor de foto met deze vis kun je het beste niet te dicht bij het water doen want ze glippen zo weer hun vrijheid tegemoet.

Buiten deze twee toevalstreffers hebben we geen beet gehad van meerval. Ze waren gewoon niet hongerig. Wat ons waarschijnlijk heeft opgebroken is de weeromslag. Van een lekker zonnetje en 27 graden naar regen en 20 graden op een uur tijd is gewoon funest. Wat ik de lezer dan ook wil meegeven als tip: zoek een zomerse dag uit met stabiel weer!

Pech

De vorige keer was ik nogal voorbarig met roepen dat het lente was. Dat heb ik geweten. Er volgde een heuse ijstijd waardoor de natuur wekenlang achter liep. De watertemperatuur was vorige week nog zo beroerd dat ik geen enkele vis wist te vangen. Vandaag vanuit mijn woonkamer zag het er erg lekker uit buiten. Een zonnetje en eindelijk begonnen de bomen groen te kleuren. Dus in mijn T-shirtje er op uit met vismaat Manolo. De stevige wind strafte mijn slechte voorbereiding af. Een T-shirtje alleen was niet echt aangenaam dus. Hengels wat hoog opgesteld werden gingen vanzelf omlaag. Bakjes met pellets vielen om zodat ik alles bij elkaar kon rapen. En dat op een paar uurtjes vissen. Maar werd er gevangen? Gelukkig wel. De slechte vangsten van de laatste tijd hadden toch echt met de watertemperatuur te maken. Nu werden wel flinke aantallen gevangen. Tientallen stekelbaarsjes, vetjes en blauwbandjes waren het haasje. Deze mormels leveren geen spectaculaire gevechten op aan de hengel maar voor ons werkt het heerlijk ontspannend en tijdverdrijvend.

Blauwband

Driedoornige stekelbaars

Vetje

De karper deed ook aardig zijn best getuige de zes keer dat we een run kregen. Dat we maar één beet konden verzilveren? Laten we het maar pech noemen. Onkunde klinkt zo zelfkritisch...

Schubkarper

Wat ik geen pech kan en wil noemen is de klassieke voorjaarsfout die ik elk jaar eigenlijk wel maak. Denken dat het zonnetje heerlijk is en me dan vooral niet insmeren. Nu ik dit typ voel ik stukjes huid gloeien en bij nadere inspectie ook zijn er ook wel tekenen van roodheid...

De Geusselt

Deze vijver naast het gelijknamige MVV-stadion heeft voor mij een speciale betekenis. Mijn eerste vis heb ik hier in 1991 gevangen tijdens mijn allereerste keer vissen met de hengel. Buiten dat was deze vijver een hotspot voor zeelt, snoek en bittervoorn. Tijden veranderen en door de aanleg van de A2 tunnel is de vijver leeggevist en voor de helft gedempt. Hopelijk komen de oude tijden ooit nog terug. Vissen met de method feeder op zeelt was hier een genot! Op de vaste stok ving ik ze ook wel eens maar dat waren meer toevalstreffers. Dan mocht je blij zijn met eentje op een dag. Op deze dag had ik er maar liefst vier met de method feeder! Bij de method feeder is proeven meteen hangen. Bij het vaste stokje kan de wantrouwende zeelt lang met het aas spelen zonder gehaakt te worden. Aangezien ik graag actief vis heb ik naast de method feeder ook nog het vaste stokje om het kleine spul te belagen. Nog steeds is deze vijver de enige stek waar ik bittervoorn heb weten te vangen.

Bittervoorn

Zeelt

Vetje