Mijn zoontjes van twaalf jaar hadden lekker vakantie en ze hadden wel oren naar wat steuren vangen. Ze hadden nog nooit een steur gevangen. Af en toe wat lekkers toestoppen en ze houden het wel vier uurtjes uit bij Tom's Creek in Appeltern. Dat is voor ons stukken dichterbij dan Lelystad. Als aas hadden we keuze tussen kaasblokjes, stukjes worst en als laatste optie stukjes zalm die niet al te best meer roken. De stevige karperhengels waren voor de jongens.

Zelf ging ik met een methodfeeder aan de slag. Kaas blijft gewoon het beste zitten op een hair en heeft al vaker mooie steur opgeleverd. We zagen dat een aantal vissers aan de overkant lekker aan het vangen waren. Dan lijkt het al gauw dat je zelf maar geen beet krijgt. Na een half uurtje gaat mijn feeder als eerste krom. De vis vecht hoger in het water. Steur blijft graag diep. Toch had ik nog niet helemaal door dat dit iets anders was. Totdat mijn vis zich laat zien. Tot mijn enorme verbazing is het een graskarper. Het was zelfs nog een fatsoenlijk formaat ook. Alle keren dat ik er gericht op zat was het resultaat nul. Wel eraan gehad en zelfs gezien (onbeschoft groot) maar nooit in mijn handen. Laat staan een foto ervan. Graskarper die een schepnet ziet gaat er wild van door. Dat deed dit exemplaar dus ook een aantal keren. Gelukkig voor mij liep het deze keer goed af. Een nemesis is zomaar ineens van het verlanglijstje af. Deze soort is binnen terwijl ik het niet verwacht had. Blijkbaar werkt het voor mij beter als ik er niet gericht op zit te vissen... De parkbeheerder zei dat deze zelden gevangen worden op deze vijver en maakte ook nog even een foto voor promotiedoeleinden.

Mijn oudste zoon (scheelt toch twee minuten tussen beide heren) had daarna de eer om aan de slag te mogen met een vis. Hij was in zijn nopjes met een diamantsteur en was toch wel onder indruk van zijn grootste vis voor hem ooit. Zoiets groots vastpakken gaat dan ook nog wat onwennig.
Dan zijn alle drie de hengels voor de jongste zoon. We willen immers niet dat iemand zonder vis naar huis gaat. Deze wist een kogelronde spiegelkarper te vangen. De spiegelkarper daarna was echter van een hele andere orde. Met wat aanwijzingen drilt hij de vis prima uit waardoor hij trots met deze vangst op de foto kon. Ook nu zei de parkbeheerder dat dit zeker geen alledaagse vangst was op deze vijver. Drie tevreden mensen met deze vangsten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Reageer