Beluga's belagen

Finse soortenjager en vriend Jani kwam naar de Lage Landen om wat soortjes mee te pikken die hij de vorige keer was vergeten. Manolo en ik gingen voor de beluga op de grote vijver. Jani deed eerst de kleine vijver aan omdat de sterlet ook nog afgevinkt moest worden. Eerst ervoor gezorgd dat Jani kon starten. Als hij iets fotowaardig had gevangen kwamen we wel langs om fotograaf te spelen. Manolo en ik hadden drie hengels in liggen toen het telefoontje van Jani kwam. Zijn eerste koi ooit wilde hij graag op de foto. Manolo rennend er naar toe. Zo zie je m zelden kan ik je wel vertellen. Bezig met het optuigen van hengel nummer vier zie ik hengel drie krom gaan. En tot mijn enorme verbazing is het een beluga. Nog geen kwartier gevist en ik was feitelijk al klaar met vissen. De rest van de beten waren voor de andere twee heren. Dus een belletje naar Manolo om een nieuwe fotosessie te houden. De tweede keer op één dag dat ik meneer zie hollen. De wonderen zijn de wereld niet uit.

Blij met beluga

Een gigantische muil heeft de beluga. Het is de grootste soort steur ter wereld en eenmaal volgroeid past er ook een zeehondje in de bek. Helaas heeft dit dier bijna geen enkele kans meer om uit te groeien tot een wezen dat eigenlijk elke verbeelding te boven gaat. Het officieel bevestigde record was dik zeven meter en woog dik anderhalve ton. Maar zoals met veel steuren is hij zwaar overbevist. Deze soort heeft de pech dat ie de meest exclusieve kaviaar produceert. Ons schuldig voelen dat we op deze soort vissen is niet nodig. De overbodige mannetjes (die doen niet aan kaviaar maken) uit kwekerijen vinden hun weg naar dit soort vijvers. Handel in beluga uit het wild is streng verboden.

XXL muil

Zoals verwacht had Jani vlot zijn sterlet en kwam bij ons zitten. Zoals wel vaker bij deze vijver waren de beten schaars. Jani vroeg zich af of ons aas niet te groot was. Na het zien van bovenstaande foto was hij al een stuk geruster. Het duurde dan ook even eer onze gast uit het Hoge Noorden aan de slag kon met drillen. Het lange wachten ben je vrij snel vergeten als je poseert met een kolos van 160cm.

Kolos

Nu waren alle zes de hengels (2 hengels per persoon toegelaten) voor Manolo. Niet lang na het monster van Jani was hij degene die trots mocht poseren met deze vissoort. De dag was ronduit geslaagd en alles wat meer gevangen zou worden was puur bonus. Jani wist nog een vette beluga te vangen en toen besloten we dat het eigenlijk wel etenstijd was.

Manolo ook geslaagd

Jani was niet bepaald bekend met de snackbar van de Lage Landen. Geen enkel stukje vlees kwam hem bekend voor. Hebben we hem maar van alles laten proeven. Van kipkorn tot kroket en van mexicano tot frikandel. Op de vraag wat een frikandel nou eigenlijk was antwoordden we "uh van alles..." "Roadkills?" was zijn verdiepende vraag. We hebben er smakelijk om gelachen. Toch heeft ie alles braaf geproefd. Een geslaagde dag.

Oeps

Shimano visvijver Valkenburg

Vandaag was de opening van de visvijver naast het Shimano experience center.  De man die over het vissen ging was nog onderweg. Had zich vast verslapen door de zenuwen. Bij het verzamelen van mijn spulletjes kon ik zo een merk of twintig ontdekken. De nachtmerrie voor elke mens die maar 1 merk mag promoten. Gelukkig mag je bij deze vijver ook je eigen spullen meenemen. Wij waren vooral gekomen om te kijken of er leuk vis is te vangen.

Shimano visvijver Valkenburg

We kunnen het heel snel samenvatten met een ja. Een method of een dobber. Het werkt allemaal om de vissen te belagen die er uit zijn gezet: schubkarpers, spiegelkarpers en kruiskarpers. Geen monsters verwachten. Het is allemaal nog jonge vis die nog moet groeien. Op licht materiaal heb je er leuke sport aan.

De eerste schubkarper voor Ruben

Spiegelkarper

Kruiskarper

Ik was nog zo gewaarschuwd door de Shimano hengelsportambassadeur. Kijk uit voor je het weet ligt de hengel in het water. En na een lange poos zonder beet glipte me de vaste stok met elastiek richting het eiland. Gelukkig was diezelfde man bereid om met het roeibootje (Shimano doet ook aan roeien ja!) de hengel terug te halen. Zelfs de vis zat er nog aan. Heeft hij ook nog eentje kunnen vangen door mijn laksheid.

De reddingssloep gereed maken

Missie geslaagd

Soortenjagen op Mallorca

Een korte trip naar de zon met de snorkel naar het grootste Spaanse eiland in de Middellandse zee. Op Google Maps eens goed bekeken welk hotel lekker rustig bij de rotsen lag. Ellenlange zandstranden vol toeristen levert meestal niet het meeste op qua vissen.

Hotel terras

Ter plaatse bleek dat het eigenlijk kliffen waren. Loodrecht omlaag maar ook onder water net zo steil zodat er eigenlijk helemaal geen ondiepe plekken waren. In het water komen bij het hotel kon overal mits je wat meters vrije val als prettig ervaart. Eruit komen kon op één plekje met een zwembadtrap.

Metershoge kliffen

De snorkel maar eens benutten dan. Het stikte er van de zeebrasems. Vier soorten. Had ze allevier al eerder gevangen. Totaal niet schuw. Too easy dacht ik. Ook de onvermijdelijke pauwlipvis zat er. Ben nog werkelijk geen Zuid-Europees water in geweest waar ze niet zaten. En ik zag wat monniksvisjes. Die had ik nog niet. Hopelijk kreeg ik die tussen al het andere spul uitgeplukt.

Ik keer terug met hengel. Zodra de lijn in het water gaat enorme paniek bij de zeebrasems. Wat is dit dan? Heb het nooit zo ervaren dat ze zo bang aangelegd waren. De ironie is dat juist de monniksvisjes niet bang aangelegd waren. Op de maden (meegenomen van thuis, had nog niks van zee-aas gehaald) een stuk of zes weten te vangen. In elk geval de eer weten te redden. Zelfs de pauwlipvis liet zich niet vangen op deze manier met dit aas.

Monniksvis

Sessie twee op dag twee zou hopelijk beter gaan met verse inktvis. Bij het doosje maden ook inktvis toegevoegd zodat ze ruiken naar iets wat de vissen wel willen pakken. Ook maar fluorcarbon eraan geknoopt. Toch was het resultaat hetzelfde: vluchtende zeebrasems. Wat een aanstellers. Een ander plan dan maar. De montage laten zakken langs de klif en hopen dat er iets uit een holte zwemt om het aas te grijpen. De comfortabelste plek was naast het zwembadtrapje. Echt schuldig tegenover de zwemmers voelde ik me niet. Ik was zelfs zo attent om ze op de vele kwallen te wijzen dus feitelijk heb ik ze een goede dienst bewezen. Dus heerlijk rustig kunnen vissen ook al werd ik af en toe vierkant uitgelachen met mijn ijshengeltje uit Finland.

IJshengeltje links, zwembadtrapje rechts

Wat zo bij het snorkelen een visloze wand leek bleek stiekem de nodige visjes te bevatten.  Drie nieuwe soorten lipvisjes waren het haasje. Met vier nieuw soorten in totaal gewoon tevreden.

Vijfvleklipvis

Oostatlantische pauwlipvis

Regenbooglipvis

Madeirese schorpioenvis

Daar is ie weer: de pauwlipvis

.

Er kan een buitje vallen

Het plan was als volgt: ff naar het Noordzeekanaal om de naakte grondel en de brakwatergrondel te arresteren. We dachten daar een uurtje voor nodig te hebben om vervolgens de kroeskarper te belagen in Spaarnwoude. De weersvoorspelling gaf aan dat er een buitje zou kunnen vallen.

Wat je al niet over moet hebben om bij een stek te komen...

Cruciaal in ons plan was dat we de grondels op zicht gingen vangen. De wind, golven en het buitje zorgden ervoor dat het zicht nihil was. Wat wel gevangen werd waren baarsjes. Niet bepaald hoopgevend en na toch te lang door blijven gaan gaven we het op om de kroeskarper een kans te geven om in ons aas te happen.

Zo klein dat je bijna niet meer ziet dat het een baars is...

Ik weet niet exact de officiële definitie van een buitje maar het buitje duurde al uren. Het "tje" suggereert ook dat de hoeveelheid regen niet al te veel voorstelt. Ook daar hadden we onze vraagtekens bij aangezien we een record doorweektheid gevestigd hebben.

Het meest nutteloze voorwerp van de dag: de zonnebril

Spiegelkarper

We wisten dat als de kroeskarper niet zou meewerken dat de schubkarper en spiegelkarper ons bezig zou houden. Manolo presteerde het om een vis te vangen op een manier die niet kan. Met een vast stokje (drie meter, 12/100 nylon, 16 haakje en geen elastiek) een karper vangen van 60cm gehaakt in een borstvin. Het beest zwom telkens hetzelfde rondje recht voor onze voeten. Ik kon hem zo scheppen. In het net had hij teveel energie over. Als de karper gewoon normaal was weg gezwommen had Manolo nul kans gehad.
 

De vis die niet kon

De karpers hielden ons goed bezig. We hebben ons niet hoeven te vervelen. Op een gegeven moment zie ik tot mijn ultieme verbazing een kroeskarper draaien voor mijn voeten. Uiteraard gooi ik daar mijn aas. Twee gewone karpertjes beten en ik ging er al vanuit dat de kroeskarper pleite was en ging weer vissen op de voerplek. Manolo legde zijn aas waar de kroeskarper gezien was. Nog een half uur te gaan alvorens in te pakken. De laatste minuut vangt hij ons gewenste target! Wat een heerlijk gevoel zo de dag afsluiten.

Kroeskarper

Dansen op de blokken

Een dagje Waal met schoonvader en schoonbroer. Een hoop vissoorten waren mogelijk die zij nog niet hadden. Zelf hoopte ik dan eindelijk een foto te kunnen maken van de witvinriviergrondel die ik in 2009 al in de IJssel had gevangen. De krib die het dichtste bij de auto lag kreeg de eer om bevist te worden. Met het vaste stokje hadden we amper 40 cm diepte op een zandbodem. De Waal is allesbehalve een stille rivier dus het water klotst, golft en stroomt alle kanten op. Een heel andere setting dus dan wat de heren gewend waren.

Blokken

Wat ook nogal opviel waren de blokken op de krib die uitblinken in instabiel liggen. Als iemand van het gezelschap wat meters moest maken kon dat best worden omschreven als een dansje op de blokken. Bij het terugzetten van een brasem lag ik al bijna in de Waal en het is dat ik laarzen droeg zodat alles toch nog droog bleef. Mijn schoonvader wilde dat nog overtreffen door helemaal gestrekt richting de Waal te vliegen. In een reflex wist ik hem nog omlaag te duwen wat een betere keuze was dan een duik nemen. Het is niet netjes om gewichten te noemen maar het was niet geheel onmogelijk dat hij tijdens het vallen ook nog één van zijn schoonzoons mee zou nemen in het water. Maar goed het liep gelukkig met een sisser af en het moet gezegd worden: de rest van de visdag waren we zo gewaarschuwd dat verdere incidenten uitbleven.

Pontische stroomgrondel

Altijd blij met een PR

De vangsten waren goed. We hoefden nooit echt lang te wachten op beet en het ene na het andere target kon afgevinkt worden. Opvallend veel pontische stroomgrondel waaronder een moddervette van 15 cm. De witvinriviergrondel was al een stuk minder aanwezig met slechts vier exemplaren maar wel goed verdeeld zodat ieder hem binnen had. De beet begon wel erg af te nemen op een gegeven moment en we kozen ervoor te verkassen naar de krib verderop. Met de regen erbij gaven de blokken nog meer uitdaging maar gelukkig was nu iedereen bedreven in het steenbok spelen.

Witvinriviergrondel

Het maffe is dat de krib verderop geen enkele pontische stroomgrondel of witvinriviergrondel opleverde. Wel kesslers grondel die dan weer afwezig was op de eerste krib. Verschil in diepte, stroming of bodem was er eigenlijk niet dus mocht je deze visjes willen vangen en het lukt niet: een krib verderop kan alles anders zijn.

Kesslers grondel

Een uurtje

Mijn favoriete kunstaas: een simpele spinner. Gemakkelijk te vissen, niet overdreven duur en ook als er veel planten in het water zijn kun je nog ermee vissen. Mijn voorraad was akelig weinig geworden. Eventjes naar de hengelsportzaak om alles bij te vullen. De kinderen zaten op school en vrouwlief had besloten de bloedbank te verblijden met een bezoekje.

Een uur tot mijn beschikking om de spinner nat te maken. Heel vaak loont zoiets zich amper maar ja na zeven minuten had ik al een baby snoekje te pakken. Geinig beest en de eerste voor mij dit jaar.

Baby snoekje 

Ook lieten zich twee baarsjes zo foppen en ik was al tevreden. Op een gegeven moment loopt de spinner vast en nog voordat ik kon denken aan de bodem begon een zware dril. Al vrij snel had ik door dat dit geen grote roofvis was maar een vals gehaakte karper.

In de rugvin gehaakt met een ultra licht hengeltje met een werpgewicht van maximaal 10 gram. Niet echt het recept om de vis zo eruit te takelen. Ik begon al nerveus te worden of ik wel op tijd bij de kinderen kon zijn om ze op te halen op school. Zonder schepnet een paar keer een extra run omdat de vis toch nog ergens energie vond om te exploderen. Tot mijn verrassing bleek het een koi te zijn die uiteindelijk toch op tijd op het kantje lag. Gewoon tevreden met zo'n uurtje!

PR koi

Amateur tussen de lelies

Vandaag was het doel graskarper. En we waren niet te beroerd om te voldoen aan zijn voedselwensen. Boilies voor graskarper. Pellets voor graskarper. Voer voor graskarper. Een dipsaus voor graskarper. Dat laatste zag eruit als Dreft. Het rook ook zo. Proeven hebben we maar niet gedaan ook al hebben we vandaag geleerd dat er karpervissers bestaan die doen aan voorproeven.

Wat was ons  target ook alweer?

Buiten onze speciale graskarper items hadden we ook maïs bij. Heb je ook nog kans dat er iets anders op bijt zodat je nog iets van beet hebt want we gingen al uit van een taaie missie. Het water zag er prachtig uit in het bos. De oevers staan werkelijk vol met lelies. Planten waaraan onze graskarper vrienden pas beginnen er echt helemaal niks anders te vreten is.

Prachtige setting 

Vismaat Manolo vroeg nog of ie het allergrootste schepnet moest meenemen. Niet nodig joh een vis van een halve meter past er prima in.

Na behoorlijk wat uren vissen was onze score zeer mager met twee brasems en een rietvoorn. We zagen ons target ook niet zwemmen aan de oppervlakte. In dat opzicht zouden we goed moeten zitten met onze tactiek op de bodem vissen.

De zon stond al laag en we wisten dat onze tijd er al bijna opzat. Om misschien nog een zeelt of karper te strikken een krab pellet op de method vol vis pellets erin gegooid. Juist die hengel gaf een knallende aanbeet. Een zwaar log gewicht hing eraan. Echt knokken deed ie nog niet.

Alsof de vis niet doorhad dat ie gehaakt was. Ik krijg hem redelijk gemakkelijk naar boven getrokken. De lijn zit wat raar en het is de staart die ik het eerste zie. Was dat nu graskarper? De vis dook weg. Vaak is de wens de vader van de gedachte maar de tweede keer dat de vis aan de oppervlakte kwam twijfelden we niet meer. Het was ons target! De smeerlap had de vegetarische rommel laten liggen en had gewoon gepakt op het dierlijke aas.

Tot nu toe bleef de dril zich afspelen in het midden van het water waar geen lelies stonden. Ik ga al het water in zodat ik midden tussen de lelies sta. Nu beseffen we pas dat dit absoluut geen kleintje was. We stonden compleet voor aap met dit schepnetje. Lengtes schatten is altijd lastig tijdens het drillen maar dit formaat was gewoon gigantisch.

Gevecht met de lelies 

De vis zwom meerdere malen de lelies in. Het ging een aantal keren goed en steeds meer lelies dreven ineens los op het water. Toen kwamen er ineens wel heel veel lelies tegelijk in de lijn. Ik wist niet eens of de vis er nog wel aanzat zoveel druk stond op de lijn. Ik geef de portemonnee, sleutels en telefoon aan mijn vismaat die het ook allemaal zeer gespannen aankeek vanaf de kant. Bij mezelf knalde de adrenaline en de cortisol met nog grotere hoeveelheden door de aderen. Het zweet spoot ook aan alle kanten tegelijk eruit.

Ik ga dieper het water in om de lelies te bereiken waar de lijn in vast zat. De lijn moest op spanning blijven ook al omdat er geen weerhaak op de haak zat. Ik begin wat groente los te plukken. Ineens een klap van de vis. Ik zie de top van de hengel los in het water vliegen. Blij dat de vis er nog aan zat. Minder blij voor de hengel.

Weer zit de lijn vast in lelies. Weer beginnen met los plukken. Dan ineens ligt het enorme gevaarte voor me aan de oppervlakte. Nogmaals schatten is gevaarlijk maar een meter plus is een hele veilige schatting. Ik haal de laatste lelie weg bij zijn kop en raak hem daarbij aan met mijn hand aan. Dat was voor de vis reden genoeg om met een harde klap weer weg te knallen en dat was ook het laatste wat we hebben gezien van dit mooie beest.

Geholpen door mijn vismaat kruip ik de kant op. Drijfnat en verslagen. Tegelijkertijd dankbaar voor een sensationele dril. Weer tegelijkertijd beseffend dat het juiste schepnet de vis waarschijnlijk wel op de kant had gebracht. Tegelijkertijd onder indruk van dit wezen. De definitie van mixed feelings.