Vissen in Andorra en omstreken

Andorra: het grootste land ter wereld zonder vliegveld. Geen zee te vinden hier. Je kunt er wel vissen in zoet water. Hoog in de Pyreneeën in de natuur. De vergunning kan online worden besteld. Een dagvergunning is niet heel goedkoop. Zelfs een no-kill vergunning is twintig euro. Dat is dan het landelijke document geldig voor één dag. Daar staan dan de regelementen in zoals geen natuurlijk aas en geen weerhaken gebruiken. Dan moet je er ook nog bedacht op zijn dat je een vergunning voor het water zelf hebt waar je gaat vissen. De controleur was zo vriendelijk om mij dat laatste document ter waarde van twee euro online te laten bestellen. Het gekozen water was het middelste meer van de drie Tristaina meren op 2300 meter hoogte. In een prachtige omgeving met de Tenkara hengel. De forellen hadden wel interesse maar braken hun aanvallen ook weer heel gemakkelijk af op het twistertje. Of ze hingen heel even en kwamen los. Om iets te proberen laat ik de twister gewoon zakken tot op de bodem. En daar werd deze stilliggend ineens wel overtuigend gepakt tot mijn verbazing. Mijn eerste vis uit Andorra is een feit: een Atlantisch forelletje. Regenboogforel zit er ook maar die ontsnapte me helaas. De derde soort forel vangen lukte me wel: een bronforel. Ook al was het maar een uur dat ik er heb gevist: genoten!

Later tijdens mijn zomervakantie heb ik een half uurtje om te vissen bij de aanlegsteiger in Spanje bij Roses. Mijn eerste twee zeevisjes van het Spaanse vasteland zijn een feit: roodbekgrondel en Spaanse zeebrasem. Vorig jaar in Kroatië nog nieuwe soorten voor mij.

Een dag later een pier in het Franse Argeles sur Mer. Tot mijn verbazing lukt mij niets daar. In het haventje iets verderop dan nog drie zwarte grondeltjes om de eer te redden. Waar de kinderen zwemmen langs het zandstrand zie ik hier en daar goudbrasem. Een soort die ik nog niet heb. Ze zijn helaas schuw. Ook de andere aanwezige soorten vertrouwen het stukje garnaal aan de haak niet. Dan net als Chantal aangeeft dat het tijd is om verder te trekken voel ik kleine rukjes. Tot mijn verrassing is het ook nog een kleine goudbrasem ook nog!

Weer een dag later gaat de temperatuur over de veertig graden bij Carcassonne. De broodnodige verkoeling in de rivier geeft nog de gelegenheid om met een handlijntje wat soortjes erbij te vangen: barbeel, gestippelde alver en riviergrondel. De kinderen weten zo kopvoorn en elrits te vangen.

Verderop in de vakantie bleef het bij visjes kijken in aquaria. Die van Monaco had vooral veel zeevis. Die van Besancon de Franse zoetwatervissen waaronder de Rhone streber. Gelukkig is vakantie voor mij meer dan alleen vissen en ook erg genoten van al het moois.